Niet alleen de geestelijkheid was een machthebber in dit gebied. Ook een boeiende stad als Dokkum had heel wat in de melk te brokkelen.
Dokkum verwelkomt de cultuurtoerist binnen de bastions, achter de stellingmolens, met een charmant centrum van trap- en klokgevels.
Het silhouet van de Bonifatiusstad is gaaf gebleven en de oude kern, rustiek binnen de grachten en bolwerken gelegen, is op tal van plaatsen gerestaureerd.
Er is nog veel overeind gebleven uit het einde van de zestiende eeuw, een tijd waarin de Friese Admiraliteit in Dokkum zetelde.
Helaas voor Dokkum was in 1645 de zee zover verzand dat Harlingen de vestiging kreeg toegewezen. Het gebouw waar de Admiraliteit in verbleef is nu een Museum.
Met interessante vondsten uit rond Dokkum gelegen kloosters en uit terpen. Dokkum is een droom van een stad. Of u nu vanaf De Zijl het panorama op- neemt, of via een rondgang over de groene bolwerken de molenpracht bekijkt, Dokkum blijft verrassen.
Het stadhuis op De Zijl heeft buiten de nodige wijzigingen ondergaan, maar de vermaarde raadzaal heeft nog steeds het rococo-interieur en het geschilderde behangsel met de allegorieën.
In 1650 was de bloei van Dokkum voorbij. En daarom werd het stratenplan dan ook niet aangepast aan nieuwe ontwikkelingen. Zodat het historisch aanzien van Dokkum bewaard gebleven is.
Onder een schilddak met leien eert ook de Dokkumer Waag de historie. De gevelsteen in de noordelijke wand meldt met 'Weegt en Waakt' dat het gebouw niet alleen boter woog, maar ook diende om de wacht te huisvesten. Aan het marktplein staat het historische stadsweeshuis en gotische hervormde kerk.
Bonifatiusbedevaartgangers kunnen terecht in de twintigste-eeuwse Bonifatiuskapel, even buiten de stadswallen. De kapel is uitgevoerd als een amfitheater met atrium. Er hangt een sfeer als in een middeleeuws klooster.